Festivals vroeger en nu


Festivals nu en vroeger, een oude rot vertelt
“Ga je nou nog steeds naar die festivals?!”. Hoewel ik weet dat het een retorische vraag is, antwoord ik altijd enthousiast met “Ja, natuurlijk!”.  Vrienden willen niet zozeer een antwoord krijgen, maar eigenlijk zelf vertellen hoe leuk het vroeger op festivals was. Of eigenlijk leuker. Veel leuker. Met betere muziek. Verhalen vertellen over hoe we in ‘92 in Torhout Rude Boy de modder in zagen duiken vanaf het podium. Hoe tijdens Pinkpop ’95 Shane MacGowan na anderhalf nummer van het podium werd gedragen omdat ie te dronken was. Dat we Weezer in datzelfde jaar nog zagen spelen op een Camping in Werchter. Dat we in ’91 nog kansloos probeerden naar onze vriendinnetjes te bellen vanuit een telefooncel in stadion De Goffert, terwijl Metallica “Enter Sandman” inzette. Toen we op donderdagavond al zo tekeer gingen dat we 3 dagen Lowlands met een dikke kater beleefden. Kortom: toen alles nog beter was. En vooral: toen wij nog fris en jong waren en wij nog 4 dagen en nachten achter elkaar konden feesten.

45 plus en festivals
Wat heb ik dan nu nog, op mijn 45e, vader van 2 kids, wonend in een Vinexwijk, in godsnaam op een festival te zoeken? Dan moet ik ze altijd teleurstellen, want de festivals zijn alleen maar leuker en beter geworden. Ze vergeten dan dat we soms een halve dag in ons eentje rondliepen, omdat we zonder mobiele telefoon elkaar alleen maar terug konden vinden “links van de P.A.” (en dat ging wel eens mis). Dat het geluid echt wel niet om aan te horen was en, zeker zonder op maat gemaakte oordoppen, je 3 weken lang een piep in de oren had. Dat er alleen lauw bier en warme cola te krijgen was en we konden kiezen uit friet of friet.

De luxe festivals van tegenwoordig en een ander(e) leven (stijl).
Tegenwoordig biedt de catering meer diversiteit dan een gemiddelde Nederlandse stad. We kunnen nu slapen in pipo-wagens, bungalows en glamping-tenten, die ook al voor je klaar staan. Niks lekke luchtbedden; gewoon normale bedden. Moest ik vroeger weken lang elke zaterdag CD’s gaan luisteren (en een enkele kopen) bij de lokale platenzaak om de muziek te kennen die we konden bewonderen; nu klik je de Spotify App aan en alle muziek stroomt je woonkamer binnen. Einde voor de muziek-snobs (en ja, ik was er ook 1). Alleen en eenzaam over het festivalterrein lopen is er ook niet meer bij: met de huidige mobile devices weet je precies wie wat waar en wanneer is. Bovenal: ik ben inmiddels samen met de ideale vrouw, met dezelfde muzieksmaak, die 3 dagen lang niet van mijn zijde wijkt, dus geen eenzame momenten meer. Nu een paar festivalbiertjes te veel drinken is geen ramp, want nu hebben we moderne pillen die ons wonderwel behoeden van een kater.  En wat wellicht moeilijk voor te stellen is voor alle oude grunge-rockers: de muziek die nu op festivals wordt gespeeld (NL Hiphop, R&B, experimental) is niet alleen beter, maar vooral vrolijker. Wat een feest! Nee, vroeger was alles zeker niet beter. Hoogstens mijn lijf, want na 3 dagen Down The Rabbit Hole schreeuwt mijn lijf om massage en welness. Oke, dan krijgen ze toch een heel, heel klein beetje gelijk. Maar dat voorkomt niet dat ze toch nog steeds eigenlijk jaloers zijn.

 

  KJHeld         Reacties (2)

Reacties (2)

Geen reacties gevonden.

Meer reacties